Αγάπες άνευ όρων

Hey αγαπημένοι! Έχουμε καιρό να τα πούμε..

Μην αναρωτηθείτε γιατί...Λίγο ότι δεν είχα έμπνευση, λίγο ότι δεν ήξερα πως να διατυπώσω όσα ήθελα..Λίγο απ'όλα τέλος πάντων.

Συνήθως λοιπόν, όταν αρχίζω να γράφω και να μοιράζομαι μαζί σας όσα θέλω, ξέρω ακριβώς ποιο θα είναι το τραγούδι που θα σας κάνει να θελήσετε να κάνετε μια μικρή..."εξόρμηση" μέσα στο μυαλό μου διαβάζοντας το άρθρο μου. Σήμερα όμως είμαι λίγο απροετοίμαστη. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν και θα μου 'ρθει στην πορεία.... (να φανταστείτε, ούτε τίτλο δεν έχω βάλει ακόμα..)! 

Είναι πολλά. 

Είναι πολλά και ταυτόχρονα το τίποτα.

Σκόρπιες λέξεις στο νου, συναισθήματα που κατακλύζουν και σκέψεις που οδηγούν στην έσχατη στιγμή της τρέλας.

Ή μάλλον όχι. Δεν είναι πολλά.

Είναι ένας........... ή μία...........

Φίλος ή φίλη, αγαπημένος ή αγαπημένη, κολλητός ή κολλητή. Σημασία καμία.

Η μόνη σημασία ;;;;; Το τι νιώθεις και πώς νιώθεις μέσα από με  τον ίδιο σου τον εαυτό.

Δεν ξέρω αν ποτέ έχετε γνωρίσει κάποιον με τον οποίο από την πρώτη κιόλας επαφή μαζί του (είτε αυτή έγινε με κύριο μέσο τα μάτια, είτε την επικοινωνία από κοντά, είτε από μια απλή συνομιλία σε κάποιο από τα social media) να νιώσετε μεγάλη οικειότητα. Να νιώσετε ασφάλεια, δύναμη.. κάτι βρε παιδί μου τέλος πάντων, κάτι που να σας κάνει μια μεγάλη "έκρηξη" μέσα σας και πείτε : "Ωπ φίλε μου εδώ είσαι!"

Εμένα μου συμβαίνει σπάνια πάντως. Αλλά όταν μου συμβεί...Αχ όταν μου συμβεί! 

Πολλές φορές φέρνουμε την πραγματικότητα στα μέτρα μας μόνο και μόνο για να ικανοποιήσουμε τα θέλω μας, τα πιστεύω μας και τον εγωισμούλη μας! Και άντε πείτε πως τη φτιάξαμε..Το κακό είναι ότι εμείς δεν καταλαβαίνουμε τίποτα. Προχωράμε μέσα σε αυτή τη σχέση εθελοτυφλώντας! Νομίζεις πως τον άλλον τον ξέρεις τόσο καλά που νιώθεις μια τόσο μεγάλη οικειότητα μαζί του. Σαν να γνωρίζεστε από άλλη ζωή, σαν να σε ήξερε και να τον ήξερες. Και έτσι ξεκινάς να τον αγαπάς. ΧΩΡΙΣ όρια!!! Χωρίς να νοιάζεσαι και να υπολογίζεις τίποτα και κανέναν! Να είναι η έννοια σου και τίποτε άλλο. Να θέλεις να τον βλέπεις τον άλλον να χαμογελάει και να σου αρκεί αυτό. Να πονάς μαζί του και να είσαι εκεί πριν ακόμα στο ζητήσει.... Να του λες "Σ'αγαπώ" γιατί έχει μάθει να στο "κλέβει"... Να λες ότι νιώθεις χωρίς να σκέφτεσαι αν θα θυμώσει ή όχι γιατί πολύ απλά μαζί με εκείνον ή εκείνη είσαι ο εαυτός σου. Και μέσα από εκείνον ανακαλύπτεις τον δικό σου αληθινό κόσμο, ανακαλύπτεις και βρίσκεις μέχρι που μπορείς να φτάσεις και τι μπορείς να κάνεις για τον άλλον....Να τον δέχεσαι με όλα όσα εσένα δεν σου αρέσουν, μα κατα κάποιο τρόπο πάνω του τα δέχεσαι.Να τον κοιτάς στα μάτια και να ξέρεις τι κρύβεται μέσα από αυτά.

Και εκείνος ή εκείνη !? Εδώ λοιπόν σας θέλω.....

Πολλές φορές παγιδευόμαστε σε "απρόσωπες" καταστάσεις που δεν μπορούμε να ορίσουμε και να ελέγξουμε. Άλλους βλέπουμε και τελικά άλλοι είναι... Και τότε τους αγαπάμε ακόμα περισσότερο, γιατί νιώθουμε πως μας έδωσαν την ευκαιρία να γνωρίσουμε πτυχές του εαυτού τους που ίσως κανείς να μην ξέρει... Και πάλι συνεχίζεις να τον/την αγαπάς ακόμα πιο πολύ.... Να φοβάσαι, να ανησυχείς, να τρέμεις στην ιδέα ότι ίσως πάθει κάτι ..... 

Μα η αγάπη φίλοι μου, πολλές φορές πνίγει! Και αν τον πνίξει τον άλλον που δεν είχε δεχθεί ποτέ ξανά τόση αγάπη από κάποιον άλλον και εσύ του την δώσεις τόσο απλόχερα, χωρίς να την ζητήσει, χωρίς να την απαιτήσει...τότε τρομάζει..............................................και αλλάζει........... και "φεύγει"....

Και τότε εσύ?! Εσύ τι κάνεις....?! Κάθεσαι και αναρωτιέσαι αν άξιζε ή όχι, και σε βρίζουν όλοι και σου λένε "Εγώ στα λεγα εξ' αρχής και δεν με άκουγες.." αλλά εσύ μέσα σου ξέρεις.... Ξέρεις πως δεν μετάνιωσες τίποτα...Ξέρεις πως είσαι ακόμα εκεί, δίπλα του, και ας είσαι "μακριά" γιατί ο ίδιος "έπληξε" από την αγάπη σου.... 

Μα υπάρχει και δεύτερη εκδοχή!

 Ίσως τελικά όλα είναι μέσα στο μυαλό?! Μήπως τελικά δημιουργούμε μόνοι μας τα προβλήματα μας και πέφτουμε οι ίδιοι μέσα στην παγίδα?! 

Άγνωστη αυτή η πτυχή του ανθρώπινου νου.... Ποτέ δεν θα μάθουμε...

Μα να σας πω κάτι!? Αν ποτέ νιώσετε ότι αγαπάτε κάποιον δίχως λόγο και αιτία, δίχως όρια και ταμπού, νιώθοντας πως γνωρίζεστε από χρόνια και μαζί του είστε αυτό που θέλετε, μην μετανιώσετε ΠΟΤΕ και για ΤΙΠΟΤΑ! Και μην αναιρέσετε τίποτα απ'όλα όσα του έχετε πει... Γιατί ότι είπατε, το νιώσατε...και αν το πάρετε πίσω θα είναι σαν να αμφισβητείτε τα δικά σας αισθήματα και πως κοροϊδεύετε τον ίδιο σας τον εαυτό.  

Αυτούς τους ανθρώπους λοιπόν που ακόμα και αν σας στεναχωρούν τους συγχωρείτε τα πάντα, που ακόμα και αν αλλάζουν συμπεριφορά απέναντι σας και νιώθετε πως "φεύγουν" να τους αγαπάτε αληθινά. Να μην κουράζεστε να τους αγαπάτε....Ίσως να μην τους αγάπησε κανείς ποτέ τόσο πολύ. Θα το καταλάβετε...Να τους κοιτάτε στα μάτια και θα τους καταλάβετε...

Το εξωτερικό δεν παίζει ποτέ κανέναν ρόλο.

Η γλώσσα μπορεί να πει πολλά ψέματα.

Το μυαλό μπορεί να κάνει διφορούμενες σκέψεις.

Μα τα μάτια......τα μάτια δεν θα πουν ποτέ ψέματα, θα προδώσουν απλά την αλήθεια. 

Και αν κάποια στιγμή εκείνη φύγουν από τη ζωή σας, να σας νοιάζει μόνο το να είναι καλά και να χαμογελάνε. Να μην σας νοιάξει ποτέ αν θα πληγωθείτε και να τους κάνετε πάντα να είναι χαμογελαστοί.

Αυτό είναι φίλοι μου η αληθινοί αγάπη. Όχι απαραίτητα ερωτική αλλά και φιλική... Έτσι να αγαπάτε, χωρίς να σκέφτεστε και χωρίς να φεύγετε δίπλα από εκείνους που σας κάνουν να είστε εσείς. Γιατί μην νομίζετε πως όλοι εκεί έξω σας κάνουν να είστε ο εαυτός σας, λίγοι είναι οι ξεχωριστοί. 

Φτάσαμε στο τέλος. Λίγο σκόρπιες σήμερα οι σκέψεις, μα τόσο αληθινές. Και αν είχαμε χρόνο θα ήταν άλλες τόσες. Φτάσαμε στο τέλος και ακόμα τραγούδι δεν βρήκα.. Μα.......θα σας βάλω κάτι έτσι απλά για "Καληνύχτα.........."! Ίσως να σημαίνει πολλά... μα ίσως και τίποτα...μα κάποιοι άνθρωποι ξεχωρίζουν στη ζωή μας.... 

Αααα! Και που είστε.. 

Έτσι για καληνύχτα και αυτό....

Μέχρι να σας ξανασυναντήσω να χαμογελάτε....και να κάνετε και τους άλλους να χαμογελούν...

Kisses loves....